របៀបហាត់ការពារបាល់ ទល់នឹងការទប់ដោយសំណាង៖ ប្រសិទ្ធភាពឆ្នាំ២០២៦
របៀបហាត់ការពារបាល់ ត្រូវចាប់ផ្តើមពីជំហរ ការអានចលនា និងការគ្រប់គ្រងចម្ងាយ មិនមែនការរត់តាមគូប្រកួតដោយកម្លាំងទេ។ អ្នកការពារត្រូវរក្សាខ្លួននៅចន្លោះបាល់ និងទីប្រយុទ្ធ បង្ខំគូប្រកួតឱ្យចេញទៅតំបន់មានហានិភ័យទា...
របៀបហាត់ការពារបាល់ ទល់នឹងការទប់ដោយសំណាង៖ ប្រសិទ្ធភាពឆ្នាំ២០២៦
របៀបហាត់ការពារបាល់ ត្រូវចាប់ផ្តើមពីជំហរ ការអានចលនា និងការគ្រប់គ្រងចម្ងាយ មិនមែនការរត់តាមគូប្រកួតដោយកម្លាំងទេ។ អ្នកការពារត្រូវរក្សាខ្លួននៅចន្លោះបាល់ និងទីប្រយុទ្ធ បង្ខំគូប្រកួតឱ្យចេញទៅតំបន់មានហានិភ័យទាប ហើយចូលទប់នៅពេលច្បាស់លាស់។ សម័យទំនើបក្នុងឆ្នាំ២០២៦ ផ្តោតលើការសម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេលខ្លី ការបិទផ្លូវបញ្ជូន និងការពារជាក្រុម។ ការហាត់ប្រចាំសប្តាហ៍អាចបែងជា ៣ ផ្នែក៖ ចលនាជើង ២០ នាទី ការប្រឈមមួយទល់មួយ ១៥ នាទី និងការអនុវត្តស្ថានភាពប្រកួត ២០ នាទី។ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ក៏បញ្ជាក់ថា ការទប់ត្រូវគ្រប់គ្រងរាងកាយ និងមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់គូប្រកួត។ ដូច្នេះ ចាប់ផ្តើមដោយហាត់ជំហរទាប រក្សាចម្ងាយប្រហែលមួយដៃកន្លះ និងរាប់ចំនួនការបិទផ្លូវបានត្រឹមត្រូវក្នុងរាល់វគ្គហាត់។
ចង់ឃើញការវិភាគបាល់ទាត់ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមកាន់តែច្បាស់មែនទេ? សូមចូលមើល ការវាយតម្លៃប្រកួត ដើម្បីស្វែងយល់ពីព័ត៌មានដែលអាចយកទៅប្រើបាន។
មុនឆ្នាំ២០២៥៖ តើរបៀបការពារបាល់ធ្វើការយ៉ាងដូចម្តេច?
របៀបការពារបាល់មុនឆ្នាំ២០២៥ ផ្អែកលើជំហរទាប ការរក្សាចម្ងាយ និងការបង្ខំគូប្រកួតទៅខាងក្រៅទីលាន។ ចំណុចសំខាន់គឺកុំប្រញាប់ដណ្តើមបាល់ ប្រសិនបើមុំចូលទប់មិនទាន់បានល្អ ហើយត្រូវការពារតំបន់គ្រោះថ្នាក់មុនការពារមនុស្ស។
ការការពារល្អមិនមែនជាការបង្ហាញថាអ្នករត់លឿនជាងគេទេ។ វាជាការគ្រប់គ្រងប្រូបាប៊ីលីតេ៖ ប្រសិនបើអ្នកចូលទប់លឿនពេក ឱកាសត្រូវគូប្រកួតបង្វិលឆ្លងកាត់អាចកើនឡើង; ប្រសិនបើថយក្រោយខ្លាំងពេក គូប្រកួតនឹងមានពេលបញ្ជូន ឬស៊ុត។ សម្រាប់ការហាត់មូលដ្ឋាន អ្នកគួរបែងចែកទីលានជាបីតំបន់៖ តំបន់សុវត្ថិភាព តំបន់សម្ពាធ និងតំបន់ហាមឱ្យគូប្រកួតចូល។ វិធីនេះមានប្រសិទ្ធភាពជាងការស្រែកថា “ការពារ” ដោយគ្មានផែនការ (ពាក្យបញ្ជាមិនអាចជំនួសជំហរបានទេ)។
ចាប់ផ្តើមវគ្គហាត់ដោយរត់ផ្លាស់ទីទៅឆ្វេង និងស្តាំរយៈពេល ៣០ វិនាទី បន្ទាប់មកសម្រាក ២០ វិនាទី។ ធ្វើម្តងទៀតចំនួន ៦ ជុំ។ បន្ទាប់មកអនុវត្តការបិទផ្លូវបញ្ជូនជាមួយមិត្តរួមក្រុម។ អ្នកការពារមិនត្រូវសម្លឹងតែបាល់ទេ ត្រូវពិនិត្យស្មារបស់អ្នកកាន់បាល់ និងចលនារបស់អ្នករត់ចូលផងដែរ។ មូលដ្ឋានបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម នឹងជួយពង្រឹងការយល់ដឹងអំពីតួនាទី និងតំបន់ទទួលខុសត្រូវ។
- រក្សាជង្គង់បត់បន្តិច និងទម្ងន់នៅលើចុងជើង។
- បិទមុំទៅទីកណ្តាល មុនបង្ខំគូប្រកួតទៅខាងក្រៅ។
- កុំលើកជើងទប់ ប្រសិនបើរាងកាយមិនស្ថិតស្ថេរ។
- ប្រាប់មិត្តរួមក្រុមពីគូប្រកួតដែលកំពុងរត់ចូលពីខាងក្រោយ។
តើអ្វីបានផ្លាស់ប្តូរនៅឆ្នាំ២០២៦?
ការផ្លាស់ប្តូរឆ្នាំ២០២៦ គឺការការពារបាល់បានផ្លាស់ពីការទប់ជាបុគ្គល ទៅជាប្រព័ន្ធដែលប្រើចម្ងាយ ការបិទផ្លូវ និងការចុចសម្ពាធជាក្រុម។ ក្រុមដែលរៀបចំល្អអាចបន្ថយជម្រើសបញ្ជូនរបស់គូប្រកួត ដោយមិនចាំបាច់រត់ប្រើកម្លាំងគ្រប់វិនាទី។
ការប្រកួតកម្រិតខ្ពស់ក្នុង សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប និងការប្រកួតបាល់ទាត់ពិភពលោក បានធ្វើឱ្យការវិភាគទិន្នន័យក្លាយជាផ្នែកសំខាន់នៃការហាត់។ គ្រូបង្វឹកអាចតាមដានចំនួនការទប់បានសម្រេច ការបិទផ្លូវបញ្ជូន ការបាត់ទីតាំង និងការប្រឈមមួយទល់មួយ។ ទិន្នន័យទាំងនេះមិនមានន័យថាអ្នកដែលទប់បានច្រើនបំផុតគឺល្អបំផុតឡើយ ព្រោះការទប់ដែលមិនចាំបាច់អាចបង្ហាញថាក្រុមបាត់ទីតាំងជាញឹកញាប់។ ចំណុចដែលគួរមើលគឺការកាត់បន្ថយឱកាសបញ្ជូនចូលតំបន់គ្រោះថ្នាក់ និងការរក្សារូបរាងក្រុមក្រោយបាត់បាល់។
ការយល់ដឹងថ្មីមួយដែលគេមើលរំលងគឺ “ពេលវេលាចូលសម្ពាធ”។ ប្រសិនបើអ្នកចូលសម្ពាធក្នុងរយៈពេល ២ វិនាទីដំបូងក្រោយបាត់បាល់ អ្នកអាចរារាំងការវាយបកបាន ប៉ុន្តែការរត់ចេញពីតំបន់ដោយគ្មានការគាំទ្រអាចបើកចន្លោះខាងក្រោយ។ ដូច្នេះ ហាត់ជាគូ៖ ម្នាក់ចុចសម្ពាធ ម្នាក់ទៀតបិទផ្លូវបញ្ជូន មិនមែនអ្នកទាំងពីររត់ទៅរកបាល់តែមួយទេ។ ដូចដែល ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ផ្តោតលើសុវត្ថិភាព និងការគោរពគូប្រកួត ការទប់ល្អត្រូវមានការគ្រប់គ្រង មិនមែនភាពកាចសាហាវទេ។
ចង់ប្រៀបធៀបការការពារតំបន់ជាមួយការការពារតាមមនុស្សមែនទេ? ព័ត៌មានលម្អិតនៅ ការវាយតម្លៃប្រកួត អាចជួយឱ្យអ្នកមើលឃើញចំណុចដែលការប្រកួតតាមទូរទស្សន៍តែងលាក់បាំង។
តើអ្វីបានផ្លាស់ប្តូរសម្រាប់អ្នកលេង?
សម្រាប់អ្នកលេង ការផ្លាស់ប្តូរដ៏ធំបំផុតគឺការវាស់សមត្ថភាពតាមការសម្រេចចិត្ត មិនមែនតាមចំនួនដណ្តើមបាល់ប៉ុណ្ណោះទេ។ អ្នកលេងត្រូវដឹងថាពេលណាត្រូវថយ ពេលណាត្រូវចូលសម្ពាធ និងពេលណាត្រូវទុកឱ្យមិត្តរួមក្រុមបិទតំបន់។
បើអ្នកហាត់ម្នាក់ឯង សូមប្រើសញ្ញាពណ៌ ឬកោណហាត់ចំនួន ៤ ដើម្បីបង្កើតផ្លូវវាយប្រហារ។ ដាក់កោណជាចតុកោណទំហំប្រហែល ១០ ម៉ែត្រ គុណ ៨ ម៉ែត្រ ហើយហាត់ផ្លាស់ទីតាមសញ្ញាដោយរក្សាមុខទៅកាន់អ្នកកាន់បាល់។ អ្នកអាចថតវីដេអូពីចំហៀង ដើម្បីពិនិត្យថាតើជំហររបស់អ្នកឈរខ្ពស់ពេក ឬបើកចំហៀងខុសទិសដែរឬទេ។ ការពិនិត្យវីដេអូមានប្រយោជន៍ជាងការទាយតាមអារម្មណ៍ ព្រោះអ្នកលេងជាច្រើនគិតថាខ្លួននៅជិតគូប្រកួត ប៉ុន្តែជាក់ស្តែងចន្លោះអាចលើស ២ ម៉ែត្រ។
វគ្គហាត់ប្រចាំសប្តាហ៍អាចរៀបចំដូចខាងក្រោម៖
- ថ្ងៃទី១៖ ចលនាជើង និងការប្តូរទិស ២៥ នាទី។
- ថ្ងៃទី២៖ ការប្រឈមមួយទល់មួយ និងការទប់ដោយមិនប៉ះរាងកាយខ្លាំង។
- ថ្ងៃទី៣៖ សម្រាក ឬហាត់បត់បែនសាច់ដុំ ២០ នាទី។
- ថ្ងៃទី៤៖ ការបិទផ្លូវបញ្ជូនជាក្រុមបីនាក់។
- ថ្ងៃទី៥៖ ប្រកួតតំបន់តូច ៤ ទល់ ៤ ដោយកំណត់ពេលវាយបក ៦ វិនាទី។
- ថ្ងៃទី៦៖ ពិនិត្យវីដេអូ និងកត់ត្រាកំហុស ៣ ចំណុច។
- ថ្ងៃទី៧៖ សម្រាកពេញលេញ និងស្តារកម្លាំង។
អ្នកអាចយោងទៅ ស្ថិតិការប្រកួតរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ដើម្បីយល់ពីរបៀបដែលក្រុមកម្រិតពិភពលោកប្រើការចុចសម្ពាធ និងការពារតំបន់។ កុំចម្លងប្រព័ន្ធរបស់ក្រុមណាមួយទាំងស្រុង ព្រោះល្បឿន កម្ពស់ និងការយល់ចិត្តរបស់អ្នកលេងមិនដូចគ្នា។
តើវាមានន័យអ្វីសម្រាប់ការហាត់នៅពេលនេះ?
នៅពេលនេះ របៀបហាត់ការពារបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពត្រូវបញ្ចូលបច្ចេកទេស រាងកាយ និងការសម្រេចចិត្តក្នុងវគ្គតែមួយ។ ការហាត់រត់ជុំទីលានរយៈពេលយូរអាចបង្កើនកម្លាំង ប៉ុន្តែមិនប្រាកដថាជួយអ្នកអានស្ថានភាពការប្រកួតបានទេ។
គន្លឹះជាក់ស្តែងគឺកំណត់លទ្ធផលដែលអាចវាស់បាន។ ក្នុងវគ្គ ១០ នាទី អ្នកអាចកត់ត្រាចំនួនដងដែលអ្នកបិទផ្លូវបញ្ជូនបានត្រឹមត្រូវ ចំនួនដងដែលអ្នកត្រូវគូប្រកួតបង្វិលឆ្លងកាត់ និងចំនួនដងដែលអ្នករក្សាចម្ងាយបានល្អ។ ប្រសិនបើអ្នកបិទផ្លូវបាន ៨ ដង ប៉ុន្តែត្រូវគូប្រកួតឆ្លងកាត់ ៦ ដង នោះបញ្ហាមិនមែនកង្វះភាពក្លាហានទេ ប៉ុន្តែជាការចូលសម្ពាធនៅមុំខុស។ វិធីកែគឺបន្ថយល្បឿនចូល ១០ ទៅ ២០ ភាគរយ ហើយរក្សាខ្លួននៅខាងក្នុងផ្លូវស៊ុត។
ចំណុចមួយទៀតដែលមិនសូវមានក្នុងអត្ថបទណែនាំទូទៅគឺការហាត់ “ការពារក្រោយបាត់បាល់” ដោយកំណត់ពេលវេលា។ ចាប់ផ្តើមរាប់ពី ១ ដល់ ៦ បន្ទាប់ពីបាត់បាល់ ហើយឱ្យក្រុមព្យាយាមទប់ការបញ្ជូនទៅមុខក្នុងរយៈពេលនោះ។ ប្រសិនបើគូប្រកួតបញ្ជូនផុតខ្សែការពារមុនលេខ ៦ អ្នកត្រូវពិនិត្យទីតាំងរបស់ខ្សែបម្រើ មិនមែនបន្ទោសខ្សែការពារតែម្នាក់ទេ។ លំហាត់ចុចសម្ពាធកម្រិតខ្ពស់ អាចបន្ថែមស្ថានភាពដូចជា ការវាយបកពីស្លាប និងបាល់បញ្ជូនកាត់ខ្សែ។
សម្រាប់អ្នកដែលចង់ភ្ជាប់ការហាត់ជាមួយការវិភាគការប្រកួត សូមស្វែងរកទិន្នន័យជាក់ស្តែងមុនធ្វើសេចក្តីសន្និដ្ឋាន។ ការវាយតម្លៃប្រកួត ផ្តោតលើទម្រង់ក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការប្រែប្រួលយុទ្ធសាស្ត្រ មិនមែនការទាយតាមឈ្មោះក្រុមទេ។
តើការទស្សន៍ទាយសម្រាប់ត្រីមាសបន្ទាប់មានបីអ្វី?
សម្រាប់ត្រីមាសបន្ទាប់ ការហាត់ការពារបាល់ទំនងនឹងផ្តោតលើការចុចសម្ពាធខ្លីៗ ការប្រើទិន្នន័យវីដេអូ និងការប្តូររវាងការពារតំបន់និងការពារតាមមនុស្ស។ ក្រុមដែលអាចប្តូរប្រព័ន្ធដោយមិនបាត់រូបរាង នឹងមានអត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់ជាងក្រុមដែលប្រើយុទ្ធសាស្ត្រតែមួយ។
ការព្យាករណ៍ទីមួយគឺវគ្គហាត់តំបន់តូចនឹងកាន់តែមានតម្លៃ ព្រោះវាបង្ខំឱ្យអ្នកលេងសម្រេចចិត្តក្នុងចម្ងាយខ្លី និងពេលវេលាតិច។ ការព្យាករណ៍ទីពីរ គ្រូបង្វឹកនឹងប្រើសូចនាករដូចជា ចំនួនការបិទផ្លូវបញ្ជូន និងពេលវេលាដែលគូប្រកួតត្រូវការមុនបញ្ជូនទៅមុខ ជំនួសឱ្យការមើលតែការដណ្តើមបាល់។ ការព្យាករណ៍ទីបីគឺការពារដោយគ្មានការប៉ះទង្គិចខ្លាំងនឹងកាន់តែសំខាន់ ដោយសារក្រុមចង់កាត់បន្ថយបាល់ពិន័យ និងកាតដែលបំផ្លាញផែនការប្រកួត។
- ទិសដៅទីមួយ៖ ការចុចសម្ពាធរយៈពេល ៦ វិនាទីក្រោយបាត់បាល់។
- ទិសដៅទីពីរ៖ ការវិភាគវីដេអូតាមចលនារបស់ក្រុមទាំងមូល។
- ទិសដៅទីបី៖ ការហាត់សម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ ដោយកំណត់ចំនួនការបញ្ជូន។
- ទិសដៅទីបួន៖ ការវាស់គុណភាពការពារតាមឱកាសស៊ុតដែលបានរារាំង។
កុំទុកឱ្យពាក្យ “ការពារល្អ” ក្លាយជាស្លាកទទេ។ កំណត់គោលដៅឱ្យច្បាស់ ដូចជា បិទផ្លូវបញ្ជូនបាន ៧ ក្នុង ១០ ដង រក្សាចម្ងាយមិនឱ្យលើស ១,៥ ម៉ែត្រ និងមិនបើកចន្លោះកណ្តាលជាង ៣ ដងក្នុងវគ្គ ១៥ នាទី។ លេខទាំងនេះមិនមែនជាច្បាប់សកលទេ ប៉ុន្តែវាធ្វើឱ្យការហាត់មានទិសដៅ និងអាចកែតម្រូវបាន។
បើចង់សិក្សាបន្ថែមអំពីយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ សូមប្រើ ការវាយតម្លៃប្រកួត ជាចំណុចចាប់ផ្តើម ហើយប្រៀបធៀបទិន្នន័យជាមួយប្រភពផ្លូវការ។
សេចក្តីសន្និដ្ឋាន
របៀបហាត់ការពារបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពចាប់ផ្តើមពីជំហរទាប ការអានសញ្ញារាងកាយ ការរក្សាចម្ងាយ និងការសហការជាក្រុម។ មុនឆ្នាំ២០២៥ ការហាត់ជាច្រើនផ្តោតលើការទប់មួយទល់មួយ ប៉ុន្តែឆ្នាំ២០២៦ តម្រូវឱ្យអ្នកលេងយល់ពីការបិទផ្លូវបញ្ជូន ការចុចសម្ពាធក្នុងរយៈពេល ៦ វិនាទី និងការវាស់លទ្ធផលតាមទិន្នន័យ។ អនុវត្តជាបន្តបន្ទាប់ ថតវីដេអូ ពិនិត្យកំហុស និងកែតែចំណុចសំខាន់ ១ ទៅ ២ ក្នុងមួយសប្តាហ៍។ ការការពារល្អមិនមែនជាការរត់ច្រើនបំផុតទេ ប៉ុន្តែជាការធ្វើឱ្យគូប្រកួតមានជម្រើសតិចបំផុត។
ចាប់ផ្តើមរៀបចំផែនការហាត់ និងសិក្សាយុទ្ធសាស្ត្រប្រកួតឱ្យមានប្រព័ន្ធនៅថ្ងៃនេះ។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់ការពារបាល់មានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ របៀបហាត់ការពារបាល់ គឺជាការអនុវត្តជំហរ ចលនាជើង ការរក្សាចម្ងាយ និងការទប់គូប្រកួតដោយសុវត្ថិភាព។ អ្នកលេងត្រូវរៀនបិទផ្លូវទៅទីកណ្តាល មុនពេលព្យាយាមដណ្តើមបាល់។ វគ្គមូលដ្ឋានអាចចំណាយ ២០ នាទីលើចលនាជើង និង ១៥ នាទីលើការប្រឈមមួយទល់មួយ។ លទ្ធផលគួរវាស់តាមការបិទផ្លូវបានត្រឹមត្រូវ មិនមែនតាមការប៉ះបាល់ច្រើនតែប៉ុណ្ណោះទេ។
សំណួរ៖ តើត្រូវចាប់ផ្តើមហាត់ការពារបាល់ដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយហាត់ជំហរទាប និងចលនាទៅឆ្វេងស្តាំរយៈពេល ៣០ វិនាទីចំនួន ៦ ជុំ។ បន្ទាប់មកដាក់កោណបង្កើតតំបន់ ១០ ម៉ែត្រ គុណ ៨ ម៉ែត្រ ហើយហាត់បិទផ្លូវបញ្ជូនជាមួយមិត្តរួមក្រុម។ កុំចូលទប់ភ្លាមៗនៅពេលឃើញបាល់ ព្រោះមុំ និងចម្ងាយសំខាន់ជាងល្បឿន។ ថតវីដេអូពីចំហៀង ដើម្បីពិនិត្យថាខ្លួនបើកចន្លោះ ឬឈរខ្ពស់ពេកឬអត់។
សំណួរ៖ តើការពារតំបន់ខុសពីការពារតាមមនុស្សយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការពារតំបន់ផ្តោតលើការគ្រប់គ្រងទីតាំង ខណៈការពារតាមមនុស្សផ្តោតលើការតាមដានគូប្រកួតជាក់លាក់។ ការពារតំបន់អាចរក្សារូបរាងក្រុមបានល្អ ប៉ុន្តែត្រូវការការប្រាស្រ័យច្បាស់លាស់។ ការពារតាមមនុស្សអាចរារាំងអ្នកលេងសំខាន់ ប៉ុន្តែបើអ្នកលេងម្នាក់ត្រូវគូប្រកួតទាញចេញ នោះអាចបើកចន្លោះធំ។ ប្រព័ន្ធទំនើបជាច្រើនប្រើការបញ្ចូលពីរវិធីនេះតាមស្ថានភាព។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីការទប់របស់ខ្ញុំមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាព?
ចម្លើយ៖ ការទប់មិនមានប្រសិទ្ធភាពភាគច្រើនបណ្តាលមកពីការចូលសម្ពាធនៅមុំខុស ឬឈរឆ្ងាយពេកពីគូប្រកួត។ ប្រសិនបើអ្នកត្រូវគូប្រកួតបង្វិលឆ្លងកាត់ជាញឹកញាប់ សូមបន្ថយល្បឿនចូល និងរក្សាខ្លួននៅខាងក្នុងផ្លូវទៅទីកណ្តាល។ អ្នកក៏គួរពិនិត្យថាមិត្តរួមក្រុមកំពុងបិទផ្លូវបញ្ជូនឬអត់។ កត់ត្រាកំហុស ៣ ប្រភេទក្នុងវីដេអូ ហើយកែតែប្រភេទដែលកើតឡើងញឹកញាប់បំផុត។
សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍អ្វីខ្លះសម្រាប់ហាត់ការពារបាល់?
ចម្លើយ៖ ឧបករណ៍មូលដ្ឋានមានកោណហាត់ បាល់ ទីលានតូច នាឡិកាកំណត់ពេល និងទូរសព្ទសម្រាប់ថតវីដេអូ។ មិនចាំបាច់មានឧបករណ៍ថ្លៃៗ ដើម្បីរៀនជំហរ និងការបិទផ្លូវបញ្ជូនទេ។ កោណ ៤ ទៅ ៨ គ្រាប់ និងទីធ្លាសុវត្ថិភាពមួយគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់វគ្គដំបូង។ ប្រសិនបើហាត់ជាក្រុម គួរមានអាវពណ៌ខុសគ្នា ដើម្បីបែងចែកអ្នកការពារ និងអ្នកវាយប្រហារ។
សំណួរ៖ តើគួរហាត់ការពារបាល់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហាត់ការពារបាល់ ២ ទៅ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយវគ្គនីមួយៗមាន ៤៥ ទៅ ៦០ នាទី។ ទុកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងសម្រាប់ស្តារសាច់ដុំ បន្ទាប់ពីវគ្គដែលមានការរត់ និងប្រឈមខ្លាំង។ រៀបចំមួយថ្ងៃសម្រាប់ចលនាជើង មួយថ្ងៃសម្រាប់មួយទល់មួយ និងមួយថ្ងៃសម្រាប់ការពារជាក្រុម។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ខុសធម្មតា សូមបញ្ឈប់ការហាត់ និងស្វែងរកការណែនាំពីអ្នកជំនាញសុខភាពកីឡា។
សំណួរ៖ តើការវិភាគការប្រកួតជួយការពារបាល់បានយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការវិភាគការប្រកួតជួយឱ្យអ្នកឃើញទីតាំង និងការសម្រេចចិត្តដែលភ្នែកអាចមើលរំលងពេលប្រកួតផ្ទាល់។ សូមពិនិត្យចន្លោះរវាងខ្សែការពារ និងខ្សែបម្រើ ចំនួនជម្រើសបញ្ជូនរបស់គូប្រកួត និងពេលវេលាក្រោយបាត់បាល់។ ការវាយតម្លៃប្រកួតអាចជួយរៀបចំព័ត៌មានអំពីទម្រង់ក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករ ប៉ុន្តែគួរប្រៀបធៀបជាមួយប្រភពផ្លូវការរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ កុំយកស្ថិតិតែមួយមុខមកសម្រេចថាអ្នកលេងណាម្នាក់ការពារល្អជាងគេ។
អរគុណចំពោះការអានសេចក្តីផ្ញើនេះ
ការវាយតម្លៃប្រកួត · The Digital Broadsheet · Issue No. 001