មគ្គុទ្ទេសក៍អ្នកលេងស៊ុតបាល់ខ្លាំង
ការស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងមិនមែនមានន័យថាត្រូវប្រើកម្លាំងជើងឲ្យអស់ទេ។ វាជាសមីការរវាងល្បឿនជើង មុំរាងកាយ ចំណុចប៉ះបាល់ កម្លាំងស្នូល និងការផ្ទេរទម្ងន់។ សម្រាប់អ្នកលេងបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា ដែលចង់តាមដានការប្រកួតពានរង្...
ការស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងមិនមែនមានន័យថាត្រូវប្រើកម្លាំងជើងឲ្យអស់ទេ។ វាជាសមីការរវាងល្បឿនជើង មុំរាងកាយ ចំណុចប៉ះបាល់ កម្លាំងស្នូល និងការផ្ទេរទម្ងន់។ សម្រាប់អ្នកលេងបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា ដែលចង់តាមដានការប្រកួតពានរង្វាន់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ ឬចង់កែលម្អសមត្ថភាពក្នុងទីលាន វិធីសាស្ត្រត្រឹមត្រូវអាចធ្វើឲ្យបាល់មានល្បឿន និងភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់ជាងមុន។ គេហទំព័រ ការវាយតម្លៃប្រកួត ផ្តោតលើស្ថិតិកីឡាករ យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម និងការវិភាគបាល់ទាត់ ដូច្នេះចំណុចសំខាន់គឺមិនមែន “ទាត់ខ្លាំងបំផុត” ប៉ុន្តែ “បញ្ជូនថាមពលបានល្អបំផុត”។
ការស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងចាប់ផ្តើមពីការរត់ចូលបាល់ដោយមុំប្រហែល ៣០–៤៥ ដឺក្រេ ដាក់ជើងទ្រនៅជិតបាល់ ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ ប៉ះបាល់ដោយផ្នែកខ្សែស្បែកជើង និងបិទកជើងឲ្យរឹង។ អ្នកលេងគ្រប់កម្រិតអាចបង្កើនល្បឿនបាល់តាមរយៈការបង្វិលត្រគាក ការផ្ទេរទម្ងន់ និងការបន្តចលនាបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់។ បាល់ស្តង់ដារត្រូវមានសម្ពាធប្រហែល ០.៦–១.១ បរិយាកាស តាមច្បាប់របស់សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ចូរហាត់ចលនាយឺតៗជាមុន ហើយបន្ថែមកម្លាំងតែពេលទម្រង់ត្រឹមត្រូវ។

ចង់ស្វែងយល់ពីការវិភាគការប្រកួត និងទម្រង់កីឡាករឲ្យកាន់តែច្បាស់ សូមចាប់ផ្តើមពីធនធានខាងក្រោម។
តើការទាត់ខ្លាំងពិតជាសំខាន់ជាងការទាត់ត្រឹមត្រូវឬ?
ការទាត់ខ្លាំងមានប្រយោជន៍នៅពេលអ្នកត្រូវការបញ្ចប់ឱកាសពីចម្ងាយ ឬបំបែកការរារាំងរបស់អ្នកចាំទី ប៉ុន្តែភាពត្រឹមត្រូវនៅតែជាកត្តាសំខាន់ជាង។ បាល់លឿនដែលហោះទៅក្រៅទីក៏មានតម្លៃស្មើសូន្យដែរ។ លទ្ធផលល្អបំផុតកើតឡើងនៅពេលល្បឿន មុំ និងទិសដៅស្ថិតនៅក្នុងការគ្រប់គ្រងរបស់អ្នក។
មូលដ្ឋានរូបវិទ្យាគឺសាមញ្ញ ប៉ុន្តែមនុស្សជាច្រើនចូលចិត្តធ្វើឲ្យវាស្មុគស្មាញដើម្បីលក់អាថ៌កំបាំង។ ល្បឿនបាល់កើនឡើងនៅពេលថាមពលពីរាងកាយផ្ទេរទៅបាល់ដោយគ្មានការខាតបង់ច្រើន។ ប្រសិនបើអ្នកបង្វិលត្រគាកបានល្អ បត់ជង្គង់ត្រឹមត្រូវ និងរក្សាកជើងរឹង នោះការស៊ុតនឹងមានប្រសិទ្ធភាពជាងការប្រើតែសាច់ដុំភ្លៅ។ សេចក្តីណែនាំរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ក៏ផ្តោតលើបច្ចេកទេស និងការគ្រប់គ្រងរាងកាយ មិនមែនលើកម្លាំងដាច់ដោយឡែកឡើយ។
សម្រាប់ការស៊ុតបែបខ្សែត្រង់ សូមប៉ះកណ្តាលបាល់ ឬខាងក្រោមកណ្តាលតិចតួច ហើយឲ្យខ្លួនផ្អៀងទៅមុខ។ ប្រសិនបើខ្លួនផ្អៀងទៅក្រោយ បាល់នឹងហោះខ្ពស់ ដោយសារមុំបាញ់កើនឡើង។ ប្រសិនបើអ្នកចង់ឲ្យបាល់មានការបង្វិល សូមប៉ះផ្នែកខាងឆ្វេង ឬស្តាំ ប៉ុន្តែត្រូវទទួលស្គាល់ថា ថាមពលខ្លះនឹងត្រូវបម្លែងទៅជាចលនាបង្វិល។ និយាយជាភាសាគណិតវិទ្យា ល្បឿនបាល់មិនអាចទទួលបានពេញលេញទាំងក្នុងទិសត្រង់ និងការបង្វិលក្នុងពេលតែមួយទេ។
ចំណុចមួយដែលគេមិនសូវនិយាយគឺសម្ពាធបាល់។ តាមច្បាប់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ បាល់ប្រកួតមានសម្ពាធចន្លោះ ០.៦ និង ១.១ បរិយាកាសនៅកម្រិតទឹកសមុទ្រ។ បាល់ដែលទន់ពេកនឹងបាត់ល្បឿនពេលប៉ះជើង ខណៈបាល់រឹងពេកអាចធ្វើឲ្យការគ្រប់គ្រង និងភាពស្រួលក្នុងការប៉ះធ្លាក់ចុះ។ មុនហាត់ សូមពិនិត្យសម្ពាធជាមួយម៉ាស៊ីនវាស់ មិនមែនចុចដោយម្រាមដៃហើយសន្និដ្ឋានតាមអារម្មណ៍ទេ (វិទ្យាសាស្ត្រមិនធ្វើការតាមអារម្មណ៍ទេ)។
ធាតុសំខាន់ៗដែលកំណត់ថាមពលស៊ុត
- ល្បឿនជើងនៅពេលប៉ះបាល់
- ភាពរឹងរបស់កជើង និងទីតាំងម្រាមជើង
- ការបង្វិលត្រគាក និងស្មា
- ទីតាំងជើងទ្របាល់
- សម្ពាធ និងសភាពផ្ទៃបាល់
- ការបន្តចលនាបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់
មូលដ្ឋានបច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម
តើការស៊ុតបាល់គួរដោះស្រាយករណីចម្ងាយខុសៗគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?
ការស៊ុតពីចម្ងាយ ៨ ម៉ែត្រ ១៦ ម៉ែត្រ និង ២៥ ម៉ែត្រ ត្រូវការការគ្រប់គ្រងខុសគ្នា ព្រោះមុំបាញ់ ពេលវេលារបស់អ្នកចាំទី និងហានិភ័យបាត់បាល់មិនដូចគ្នា។ ចម្ងាយជិតត្រូវការភាពត្រឹមត្រូវជាងកម្លាំង ខណៈចម្ងាយឆ្ងាយត្រូវការការបង្កើតល្បឿនតាមការរត់ចូល និងការផ្ទេរទម្ងន់។ កុំយកបច្ចេកទេសមួយទៅប្រើគ្រប់ស្ថានភាព ដូចជាមនុស្សយកចម្លើយតែមួយទៅដោះស្រាយសមីការគ្រប់ប្រភេទ។
នៅក្នុងតំបន់ពិន័យប្រហែល ១៦ ម៉ែត្រ អ្នកមានពេលតិច ហើយអ្នកការពារអាចចូលបិទបានលឿន។ ដូច្នេះគោលដៅគឺការប៉ះបាល់មួយ ឬពីរដងឲ្យបានលឿន កាន់ក្បាលឲ្យមើលគោលដៅ ហើយបាញ់ទៅជ្រុងឆ្ងាយពីទីតាំងអ្នកចាំទី។ ប្រសិនបើមានមិត្តរួមក្រុមនៅជ្រុងទំនេរ ការបញ្ជូនបាល់អាចមានតម្លៃរំពឹងទុកខ្ពស់ជាងការស៊ុតបង្ខំ។ ទិន្នន័យការប្រកួតរបស់ សហភាពសមាគមបាល់ទាត់អឺរ៉ុប បង្ហាញថា គុណភាពឱកាស និងទីតាំងស៊ុតមានឥទ្ធិពលខ្លាំងលើលទ្ធផល មិនមែនចំនួនស៊ុតតែប៉ុណ្ណោះទេ។
ពីចម្ងាយ ២០–២៥ ម៉ែត្រ អ្នកត្រូវបន្ថែមជំហានរត់ចូលប្រហែល ៣–៥ ជំហាន ហើយបង្វិលត្រគាកមុនជើងទាត់មកដល់បាល់។ ជើងទ្រត្រូវចង្អុលទៅគោលដៅ និងដាក់នៅជិតបាល់ ដើម្បីកុំឲ្យរាងកាយបាត់តុល្យភាព។ សម្រាប់ការបាញ់លឿន ត្រូវប៉ះដោយខ្សែស្បែកជើងដែលមានផ្ទៃរឹង និងរក្សាកជើងឲ្យជាប់។ សម្រាប់ការបាញ់កោង ត្រូវកាត់បាល់ពីចំហៀង ប៉ុន្តែត្រូវបន្ថយកម្លាំងបន្តិច ដើម្បីឲ្យបាល់មានពេលបត់ចូលជ្រុង។
វិធីហាត់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពគឺបែងចែកចម្ងាយជាបីកម្រិត ហើយវាស់លទ្ធផលដោយចំនួនបាល់ដែលចូលតំបន់គោលដៅ មិនមែនវាស់តាមសំឡេងពេលជើងប៉ះបាល់ទេ។ សាកល្បង ១០ គ្រាប់ពីចម្ងាយនីមួយៗ ហើយកត់ត្រា៖ ចំនួនចូលស៊ុម ចំនួនទៅជ្រុង និងចំនួនហោះក្រៅ។ ប្រសិនបើពី ១០ គ្រាប់មានតែ ២ គ្រាប់ចូលស៊ុម ការបន្ថែមកម្លាំងមិនមែនជាដំណោះស្រាយឡើយ។ ត្រូវកែជំហរ និងចំណុចប៉ះជាមុន។
សម្រាប់អ្នកចូលចិត្តវិភាគការប្រកួតពានរង្វាន់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ ចំណុចនេះមានប្រយោជន៍ជាពិសេស ព្រោះការប្រកួតនឹងមាន ៤៨ ក្រុម និង ១០៤ ប្រកួត។ ក្រុមដូចជា អាហ្សង់ទីន បារាំង ប្រេស៊ីល និងហ្គាណា អាចមានទម្រង់ស៊ុតខុសគ្នាតាមតួនាទីកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម។ ការយល់ពីចម្ងាយស៊ុតជួយឲ្យអ្នកអានស្ថិតិបានល្អជាងការមើលថា “កីឡាករណាទាត់ខ្លាំងជាងគេ”។
ចង់អនុវត្តការវាស់លទ្ធផល និងអានស្ថិតិឱកាសស៊ុតឲ្យត្រឹមត្រូវ សូមមើលព័ត៌មានពាក់ព័ន្ធនេះ។

លំហាត់ស៊ុតបាល់ ៣ ដំណាក់កាល
១. ដំណាក់កាលទម្រង់៖ ដាក់បាល់នៅស្ងៀម ស៊ុតដោយកម្លាំង ៥០ ភាគរយ ចំនួន ២០ ដង ដោយផ្តោតលើជើងទ្រ និងកជើង។
២. ដំណាក់កាលចលនា៖ បន្ថែមការរត់ចូល ៣ ជំហាន ហើយស៊ុតទៅគោលដៅធំៗចំនួន ២០ ដង។
៣. ដំណាក់កាលសម្ពាធ៖ ឲ្យមិត្តរួមក្រុមបិទផ្លូវ ឬកំណត់ពេល ៥ វិនាទីសម្រាប់សម្រេចចិត្តមុនស៊ុត។
តើករណីបាល់សើម ខ្យល់ខ្លាំង ឬជើងមិនស្មើត្រូវធ្វើដូចម្តេច?
នៅពេលបាល់សើម ឬទីលានមានទឹក បាល់អាចរអិលចេញពីជើង និងផ្លាស់ប្តូរទិសដៅលឿនជាងធម្មតា។ ក្នុងលក្ខខណ្ឌនេះ ត្រូវបន្ថយការប៉ះផ្នែកចំហៀង និងផ្តោតលើការប៉ះកណ្តាលបាល់ ដោយកជើងរឹង។ ខ្យល់ខ្លាំងក៏អាចបង្កើតកំហុសជាច្រើន ដូច្នេះគោលដៅល្អគឺតំបន់ធំជាងមុន មិនមែនការបាញ់ទៅជ្រុងតូចបំផុតជានិច្ចទេ។
កីឡាករជាច្រើនបរាជ័យពេលស៊ុតដោយសារទីលានមិនស្មើ ឬបាល់លោតមុនជើងប៉ះ។ ប្រសិនបើបាល់លោត សូមបន្ថយការរត់ចូល និងដាក់ជើងទ្រឲ្យទូលំទូលាយជាងធម្មតា ដើម្បីរក្សាតុល្យភាព។ ប៉ះបាល់បន្ទាប់ពីវាចុះមកកម្ពស់សមស្រប ជំនួសឲ្យបង្ខំទាត់ភ្លាមៗ។ បើអ្នកមានជម្រើសប៉ះបាល់មួយដងដើម្បីរៀបចំទីតាំង នោះអាចបង្កើនប្រូបាប៊ីលីតេចូលស៊ុមបានច្រើនជាងការបាញ់ប្រញាប់។
ករណីជើងមិនស្មើ ឬមានការឈឺកជើង ត្រូវឈប់ផ្តោតលើល្បឿនបាល់ ហើយផ្តោតលើសុវត្ថិភាព។ ការទាត់ដោយកជើងមិនរឹងអាចបង្កើតកម្លាំងបង្វិលមិនស្មើ និងបង្កើនហានិភ័យរបួស។ ការឡើងកម្តៅ ១០–១៥ នាទី ដោយរួមមានការរត់ស្រាល ការបង្វិលត្រគាក និងការលាតសន្ធឹងសកម្ម មានប្រយោជន៍ជាងការលាតសន្ធឹងឋិតិវន្តយូរមុនការប្រកួត។ បន្ទាប់ពីហាត់ សូមសម្រាក និងពិនិត្យការឈឺចាប់ជាប់លាប់ជាមួយអ្នកជំនាញសុខភាពកីឡា។
ចំណុចបច្ចេកទេសដែលគួរចងចាំមានដូចខាងក្រោម៖
- បាល់សើម៖ ប៉ះកណ្តាលបាល់ និងកាត់បន្ថយការបង្វិល។
- ខ្យល់បក់មកមុខ៖ បាញ់ទាប និងបន្ថយមុំលើកបាល់។
- ខ្យល់បក់ពីចំហៀង៖ កំណត់គោលដៅទៅខាងទល់ខ្យល់បន្តិច។
- ទីលានរអិល៖ បន្ថយល្បឿនរត់ចូល និងពង្រីកជំហរ។
- បាល់លោត៖ ប្រើការប៉ះស្រាលមុន ហើយកុំបង្ខំការស៊ុតពេញកម្លាំង។
លំហាត់កម្លាំងស្នូលសម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់
តើរបៀបស៊ុតបាល់នេះបរាជ័យនៅចំណុចណា?
របៀបស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងបរាជ័យនៅពេលអ្នកលេងច្រឡំរវាងកម្លាំង និងប្រសិទ្ធភាព។ កំហុសធំបំផុតមានបួន៖ រត់ចូលត្រង់ពេក ប៉ះបាល់ខុសកន្លែង ផ្អៀងខ្លួនទៅក្រោយ និងបញ្ឈប់ជើងភ្លាមៗក្រោយពេលទាត់។ កំហុសនីមួយៗបំផ្លាញទិសដៅ ឬថាមពល ហើយការបន្ថែមកម្លាំងតែប៉ុណ្ណោះនឹងធ្វើឲ្យបាល់កាន់តែខុសគោលដៅ។
កុំរំពឹងថាស្បែកជើងថ្លៃ ឬបាល់ម៉ូដែលថ្មីនឹងជំនួសបច្ចេកទេសបាន។ ស្បែកជើងរបស់ អាឌីដាស និង នីក អាចផ្តល់ការកាន់ជើង ឬអារម្មណ៍ប៉ះបាល់ខុសគ្នា ប៉ុន្តែមិនអាចកែជើងទ្រដែលដាក់ខុសទីតាំងបានទេ។ ដូចគ្នានេះ បាល់ផ្លូវការរបស់ពានរង្វាន់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ អាចមានសភាព និងការឆ្លើយតបខុសពីបាល់ហាត់ ប៉ុន្តែច្បាប់មូលដ្ឋាននៃការប៉ះបាល់នៅតែដដែល។
កំហុសមួយទៀតគឺវាស់ភាពជោគជ័យតាមសំឡេង។ សំឡេងខ្លាំងមិនប្រាប់ថាបាល់មានល្បឿនល្អ ឬកំពុងទៅគោលដៅទេ។ សូមថតវីដេអូពីចំហៀង និងខាងក្រោយ ដើម្បីពិនិត្យថា ជើងទ្រនៅទីណា ខ្លួនផ្អៀងប៉ុនណា និងជើងបន្តចលនាដល់កម្រិតណា។ ការកែតែអថេរមួយក្នុងមួយវគ្គហាត់ជួយឲ្យដឹងថាកត្តាណាធ្វើឲ្យលទ្ធផលប្រសើរ។ បើកែទាំងជំហរ កម្លាំង និងមុំក្នុងពេលតែមួយ អ្នកនឹងមិនដឹងថាអ្វីបានជួយ ឬអ្វីបានបំផ្លាញទេ។
បញ្ជីពិនិត្យមុនស៊ុត
១. តើខ្ញុំបានមើលគោលដៅមុនប៉ះបាល់ឬនៅ?
២. តើជើងទ្រចង្អុលទៅទីតាំងដែលចង់បាញ់ឬទេ?
៣. តើកជើងជាប់ និងម្រាមជើងបែរចុះក្រោមឬទេ?
៤. តើខ្លួនផ្អៀងទៅមុខសម្រាប់ការបាញ់ទាបឬទេ?
៥. តើខ្ញុំមានជម្រើសបញ្ជូនបាល់ដែលមានហានិភ័យទាបជាងឬទេ?
៦. តើសម្ពាធបាល់ និងស្ថានភាពទីលានសមស្របឬទេ?
អ្នកអាចប្រៀបធៀបការស៊ុតពីរប្រភេទដោយប្រើតារាងកត់ត្រា៖ ចំនួនស៊ុត ស៊ុតចូលស៊ុម ស៊ុតចូលជ្រុង និងការបាត់បាល់។ បើការស៊ុតកម្លាំងខ្លាំងមានស៊ុតចូលស៊ុម ៣ ក្នុង ១០ ប៉ុន្តែការស៊ុតកម្លាំង ៧០ ភាគរយមាន ៦ ក្នុង ១០ នោះជម្រើសទីពីរមានតម្លៃប្រកួតខ្ពស់ជាង ទោះបីវាមិនធ្វើឲ្យសំឡេងជើងលាន់ដូចកាំភ្លើងក៏ដោយ។

តើគួរចាប់ផ្តើមហាត់ស៊ុតបាល់ថ្ងៃនេះឬ?
គួរចាប់ផ្តើមថ្ងៃនេះ ប៉ុន្តែចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងទម្រង់ មិនមែនពីការបាញ់ពេញកម្លាំង។ វគ្គហាត់ ៣០ នាទីដែលមានកំដៅ ១០ នាទី បច្ចេកទេស ១៥ នាទី និងស៊ុតក្នុងស្ថានភាពសម្ពាធ ៥ នាទី គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការរីកចម្រើនជាប្រព័ន្ធ។ កំណត់ត្រាលទ្ធផលរាល់សប្តាហ៍នឹងបង្ហាញការរីកចម្រើនច្បាស់ជាងការវាយតម្លៃតាមអារម្មណ៍។
របៀបហាត់ដែលអាចអនុវត្តបានមានដូចនេះ៖
- សប្តាហ៍ទីមួយ៖ ហាត់ជើងទ្រ កជើង និងការប៉ះកណ្តាលបាល់។ ប្រើកម្លាំង ៥០–៦០ ភាគរយ។
- សប្តាហ៍ទីពីរ៖ បន្ថែមការរត់ចូល ៣–៥ ជំហាន និងបាញ់ពីចម្ងាយ ៨–១៦ ម៉ែត្រ។
- សប្តាហ៍ទីបី៖ បញ្ចូលអ្នកការពារ ការប៉ះបាល់មួយដង និងការសម្រេចចិត្តក្នុង ៥ វិនាទី។
- សប្តាហ៍ទីបួន៖ វាស់ស៊ុត ៣០ ដង ហើយប្រៀបធៀបភាពត្រឹមត្រូវ ល្បឿន និងការបាត់បាល់។
ការសម្រាកក៏ជាផ្នែកមួយនៃការហាត់ដែរ។ សាច់ដុំជើង និងស្នូលត្រូវការពេលស្តារឡើងវិញ ជាពិសេសបន្ទាប់ពីការស៊ុតកម្លាំងខ្ពស់។ កុំហាត់ស៊ុតពេញកម្លាំងរាល់ថ្ងៃ ព្រោះភាពនឿយហត់ធ្វើឲ្យទម្រង់ខូច និងបង្កើនហានិភ័យឈឺកជើង ជង្គង់ ឬភ្លៅ។ កាលវិភាគល្អអាចមានវគ្គស៊ុតខ្លាំង ២–៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយទុកថ្ងៃស្រាលសម្រាប់ការបញ្ជូន និងការគ្រប់គ្រងបាល់។
សម្រាប់ការវិភាគកីឡាករនៅពានរង្វាន់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ សូមមើលស្ថិតិជាច្រើនជ្រុង៖ ចំនួនស៊ុតក្នុងមួយប្រកួត ភាគរយចូលស៊ុម តំបន់ស៊ុត និងស្ថានភាពដែលកីឡាករបាញ់។ កីឡាករដែលស៊ុតខ្លាំងពី ២៥ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែស៊ុតចូលស៊ុមតិច អាចមិនមានប្រសិទ្ធភាពដូចកីឡាករដែលបាញ់ពី ១៤ ម៉ែត្រដោយភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់។ ការវាយតម្លៃប្រកួតជួយបំបែកសំឡេងផ្សព្វផ្សាយចេញពីទិន្នន័យពិត—ជាកិច្ចការដែលមនុស្សជាច្រើនមិនចូលចិត្ត ព្រោះវាធ្វើឲ្យរឿងព្រេងខ្លះបាត់ភាពអស្ចារ្យ។
ចង់អានការវិភាគបន្ថែមអំពីក្រុម កីឡាករ និងទម្រង់ប្រកួត សូមចូលទៅកាន់មាតិកាដែលពាក់ព័ន្ធ។
វិធីវិភាគស្ថិតិកីឡាករបាល់ទាត់
ការសង្ខេបជំហានសំខាន់
១. កំដៅរាងកាយ និងពិនិត្យសភាពទីលាន។
២. ដាក់ជើងទ្រឲ្យនៅជិតបាល់ និងចង្អុលទៅគោលដៅ។
៣. បិទកជើង ហើយប៉ះបាល់ដោយខ្សែស្បែកជើង។
៤. ផ្ទេរទម្ងន់ពីជើងក្រោយទៅជើងមុខ។
៥. បន្តចលនាជើងតាមទិសគោលដៅ។
៦. កត់ត្រាលទ្ធផល និងកែតែចំណុចមួយក្នុងមួយវគ្គ។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើរបៀបស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំងមានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ របៀបស៊ុតបាល់ឲ្យខ្លាំង គឺជាការប្រើជំហរ ការរត់ចូល កម្លាំងស្នូល និងចំណុចប៉ះ ដើម្បីផ្ទេរថាមពលទៅបាល់បានមានប្រសិទ្ធភាព។ វាមិនមែនជាការទាត់ដោយប្រើកម្លាំងជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ ការដាក់ជើងទ្រនៅចម្ងាយ ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ ការបិទកជើង និងការបន្តចលនាបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់ គឺជាចំណុចសំខាន់សម្រាប់ល្បឿន និងភាពត្រឹមត្រូវ។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ គួរហាត់ស៊ុតកម្លាំងខ្ពស់ប្រហែល ២–៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយទុកថ្ងៃស្រាលសម្រាប់ការបញ្ជូន និងការគ្រប់គ្រងបាល់។ វគ្គនីមួយៗអាចមានរយៈពេល ៣០–៤៥ នាទី រួមទាំងកំដៅរាងកាយ ១០ នាទី។ កុំបាញ់ពេញកម្លាំងរាល់ថ្ងៃ ព្រោះភាពនឿយហត់អាចធ្វើឲ្យទម្រង់ខូច និងបង្កើនហានិភ័យរបួស។
សំណួរ៖ តើការស៊ុតខ្លាំងល្អជាងការស៊ុតត្រឹមត្រូវឬ?
ចម្លើយ៖ ការស៊ុតត្រឹមត្រូវជាទូទៅមានតម្លៃប្រកួតខ្ពស់ជាងការស៊ុតខ្លាំង បើបាល់លឿនមិនចូលស៊ុម។ សូមវាស់លទ្ធផលដោយចំនួនបាល់ចូលស៊ុម និងចូលតំបន់គោលដៅ មិនមែនតាមសំឡេងពេលប៉ះបាល់ឡើយ។ ក្នុងការហាត់ ១០ គ្រាប់ ការស៊ុតកម្លាំង ៧០ ភាគរយដែលចូលស៊ុម ៦ គ្រាប់ អាចល្អជាងការស៊ុតពេញកម្លាំងដែលចូលតែ ៣ គ្រាប់។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាបាល់ខ្ញុំហោះខ្ពស់ពេលស៊ុត?
ចម្លើយ៖ បាល់ភាគច្រើនហោះខ្ពស់ព្រោះខ្លួនផ្អៀងទៅក្រោយ ឬជើងទាត់ប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក។ ដាក់ជើងទ្រឲ្យនៅជិតបាល់ ផ្អៀងខ្លួនទៅមុខបន្តិច និងប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយខ្សែស្បែកជើង។ ហាត់ដោយកម្លាំង ៥០ ភាគរយជាមុន ដើម្បីកែទិសដៅ មុននឹងបន្ថែមល្បឿនជើង។
សំណួរ៖ តើបាល់សើមប៉ះពាល់ដល់ការស៊ុតយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់សើមអាចរអិលចេញពីជើង និងផ្លាស់ប្តូរទិសដៅ ដូច្នេះគួរប៉ះកណ្តាលបាល់ និងកាត់បន្ថយការបង្វិល។ កុំប្រើការកាត់បាល់ពីចំហៀងខ្លាំងពេកនៅលើទីលានមានទឹក ព្រោះការគ្រប់គ្រងនឹងមិនស្ថិតស្ថេរ។ ពិនិត្យស្បែកជើង ទីតាំងជើងទ្រ និងល្បឿនរត់ចូលរាល់ពេលលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុផ្លាស់ប្តូរ។
សំណួរ៖ តើគួរប្រើស្បែកជើងថ្លៃដើម្បីស៊ុតឲ្យខ្លាំងឬ?
ចម្លើយ៖ ស្បែកជើងថ្លៃមិនធានាថាអ្នកនឹងស៊ុតបានខ្លាំងទេ ព្រោះបច្ចេកទេស និងភាពរឹងមាំរបស់រាងកាយមានឥទ្ធិពលជាង។ ស្បែកជើងសមរម្យគួរតែសមនឹងទំហំជើង មានការកាន់ល្អ និងសមនឹងប្រភេទទីលាន។ មុនពេលចំណាយលើម៉ូដែលរបស់ អាឌីដាស ឬ នីក សូមកែជំហរ កជើង និងចំណុចប៉ះបាល់ជាមុន។
សំណួរ៖ តើត្រូវធ្វើអ្វី ប្រសិនបើស៊ុតហើយឈឺកជើង?
ចម្លើយ៖ ត្រូវបញ្ឈប់ការស៊ុតកម្លាំងភ្លាមៗ ប្រសិនបើមានការឈឺកជើង ហើម ឬអស្ថិរភាព ហើយស្វែងរកការពិនិត្យពីអ្នកជំនាញសុខភាពកីឡា។ កុំបន្តហាត់ដោយគិតថាការឈឺនឹងបាត់ដោយខ្លួនឯង ព្រោះកជើងមិនរឹងអាចធ្វើឲ្យបច្ចេកទេសខូច និងរបួសកាន់តែធ្ងន់។ បន្ទាប់ពីជាសះស្បើយ សូមត្រឡប់មកហាត់ពីកម្លាំងទាប ហើយបង្កើនបន្តិចម្តងៗ។
ការស៊ុតល្អមិនចាប់ផ្តើមពីការបង្ហាញថាអ្នកខ្លាំងជាងគេទេ។ វាចាប់ផ្តើមពីការវាស់វែង ការកែទម្រង់ និងការធ្វើដដែលៗដោយមានគោលដៅច្បាស់។ អនុវត្តជំហានខាងលើ កត់ត្រាចំនួនស៊ុតចូលស៊ុម និងសម្រាកឲ្យគ្រប់គ្រាន់ បន្ទាប់មកទើបបន្ថែមកម្លាំង។ នោះជាវិធីដែលមានប្រូបាប៊ីលីតេខ្ពស់ជាងការទាត់ដោយកំហឹង ហើយសង្ឃឹមថាបាល់នឹងចូលទីដោយអព្ភូតហេតុ។
សម្រាប់ការណែនាំ និងការវិភាគបាល់ទាត់បន្ថែម សូមស្វែងរកមាតិកាពី ការវាយតម្លៃប្រកួត។
អរគុណចំពោះការអានសេចក្តីផ្ញើនេះ
ការវាយតម្លៃប្រកួត · The Digital Broadsheet · Issue No. 001