អ្វីដែលគេមិនសូវប្រាប់អំពីវិធីហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម

អ្វីដែលគេមិនសូវប្រាប់អំពីវិធីហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម

អ្នកឈរលើទីលាន បាល់នៅជិតជើង ប៉ុន្តែពេលប៉ះបាល់វារត់ចេញដូចមានគម្រោងផ្ទាល់ខ្លួន។ អ្នកព្យាយាមស៊ុតខ្លាំងជាងមុន តែបាល់ហោះខ្ពស់ ឬបុកបង្គោល។ មិត្តរួមក្រុមរត់ទៅមុខ ខណៈអ្នកកំពុងស្វែងរកសមតុល្យ។ នេះមិនមានន័យថាអ្នកគ្មានទេពកោសល្យទេ។ វាមានន័យថា ការហាត់របស់អ្នកមិនទាន់មានលំដាប់ និងការវាស់វែងច្បាស់លាស់ប៉ុណ្ណោះ។

ការហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមគួរចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងបាល់ បញ្ជូនបាល់ ទទួលបាល់ បង្វិលខ្លួន ស៊ុត និងការរត់ក្នុងរយៈពេល ៤៥–៦០ នាទី ចំនួន ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ អ្នកអាចហាត់នៅទីលានសាលា ឧទ្យាន ឬកន្លែងទំនេរដែលមានសុវត្ថិភាព ដោយប្រើបាល់ទំហំ ៥ កោណ ៤–៦ និងស្បែកជើងសមស្រប។ ទិន្នន័យពី សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និង សមាគមបាល់ទាត់អង់គ្លេស បង្ហាញថា បច្ចេកទេសមូលដ្ឋាន ការសម្រាក និងការការពាររបួសមានតម្លៃជាងការហាត់ខ្លាំងដោយគ្មានផែនការ។ អនុវត្តជំហានមួយៗ ហើយកត់ត្រាចំនួនប៉ះបាល់ និងភាពត្រឹមត្រូវរៀងរាល់សប្តាហ៍។

ចង់រៀបចំចំណេះដឹងបាល់ទាត់ឱ្យមានប្រព័ន្ធជាងមុនមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើអ្វីខ្លះត្រូវប្រៀបធៀបមុនចាប់ផ្តើមហាត់?

ការហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមគួរប្រៀបធៀបរវាងបច្ចេកទេស កម្លាំងកាយ ការយល់ដឹងអំពីទីតាំង និងសមត្ថភាពសម្រេចចិត្ត។ ក្នុងសប្តាហ៍ដំបូង គោលដៅសមស្របគឺបង្កើនភាពត្រឹមត្រូវនៃការបញ្ជូន និងការគ្រប់គ្រង មិនមែនព្យាយាមលេងដូច កីឡាករ លីយ៉ូណែល ម៉េស៊ី ឬ គ្រីស្ទៀណូ រ៉ូណាល់ដូ ទេ។ វាស់លទ្ធផលដោយចំនួនបញ្ជូនត្រឹមត្រូវក្នុង ២០ ដង និងចំនួនប៉ះបាល់ខុសក្នុង ៥ នាទី។

អ្នកចាប់ផ្តើមជាច្រើនប្រៀបធៀបខ្លួនជាមួយអ្នកដែលហាត់អស់រយៈពេលច្រើនឆ្នាំ ហើយសន្និដ្ឋានថាខ្លួនមិនសមនឹងកីឡានេះ។ នោះជាគណនាដែលអាក្រក់ ព្រោះវាមិនបញ្ចូលអថេរ “ម៉ោងហាត់” ទេ។ ផែនការដែលមានប្រសិទ្ធភាពគួរបែងចែកពេលវេលាប្រហែល ៤០ ភាគរយសម្រាប់បច្ចេកទេសបាល់ ៣០ ភាគរយសម្រាប់ចលនា និងកម្លាំង ២០ ភាគរយសម្រាប់ស្ថានការណ៍ប្រកួត និង ១០ ភាគរយសម្រាប់សម្រាក ឬពិនិត្យកំហុស។ សម្រាប់អ្នកចង់យល់ពីច្បាប់ និងតួនាទីកីឡាករ អាចអាន [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ច្បាប់បាល់ទាត់មូលដ្ឋាន]។

តើត្រូវប្រើឧបករណ៍អ្វីខ្លះ?

អ្នកត្រូវការបាល់ទំហំ ៥ ស្បែកជើងដែលមានការកាន់ជាប់ល្អ សម្លៀកបំពាក់មិនរាំងស្ទះ និងទឹកស្អាត។ កោណ ៤–៦ ដុំគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បង្កើតផ្លូវបញ្ជូន និងការបង្វិលខ្លួន ដូច្នេះការទិញឧបករណ៍ថ្លៃៗមិនបង្កើនសមត្ថភាពដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។ ចាប់ផ្តើមដោយកន្លែងទំនេរ ១០–១៥ ម៉ែត្រ ហើយពិនិត្យផ្ទៃដី កញ្ចក់ រន្ធ និងយានយន្តមុនហាត់។

ការចំណាយសមរម្យសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមគឺជ្រើសរើសឧបករណ៍ដែលប្រើបានច្រើនមុខ ជាជាងទិញឧបករណ៍មួយសម្រាប់លំហាត់តែមួយ។ ទូរសព្ទអាចប្រើថតចលនាជើង និងពិនិត្យទម្រង់រាងកាយបាន ប៉ុន្តែកុំយល់ច្រឡំថាកម្មវិធីណាមួយអាចជំនួសគ្រូបង្វឹក ឬការពិនិត្យពីអ្នកជំនាញបាន។ សម្រាប់សុវត្ថិភាព អនុវត្តការកម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី រួមមានការរត់ស្រាល ការបង្វិលកជើង និងការផ្លាស់ទីទៅម្ខាង។

តើត្រូវរៀបចំការហាត់ និងអារម្មណ៍ដំបូងយ៉ាងដូចម្តេច?

ការរៀបចំល្អមានន័យថា អ្នកកំណត់គោលដៅតូចៗ ពិនិត្យទីលាន និងចាប់ផ្តើមដោយចលនាសាមញ្ញ មុនបង្កើនល្បឿន។ ផែនការដំបូង ៤៥ នាទីអាចបែងចែកជា ១០ នាទីកម្តៅសាច់ដុំ ១៥ នាទីគ្រប់គ្រងបាល់ ១០ នាទីបញ្ជូន និងទទួលបាល់ ៥ នាទីស៊ុត និង ៥ នាទីបន្ថយកម្តៅ។ វិធីនេះកាត់បន្ថយភាពច្របូកច្របល់ ហើយធ្វើឱ្យអ្នកដឹងថាអ្វីត្រូវកែ។

ដំបូង កុំវាស់សមត្ថភាពតាមល្បឿនបាល់តែប៉ុណ្ណោះ។ អ្វីសំខាន់ជាងគេគឺទីតាំងជើងឈរ ការមើលជុំវិញមុនទទួលបាល់ និងការប្រើកម្លាំងត្រឹមត្រូវ។ អនុវត្តការប៉ះបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង ៥០ ដង បន្ទាប់មកបញ្ជូនទៅជញ្ជាំង ៣ សិត សិតនីមួយៗ ២០ ដង ហើយសម្រាក ៦០–៩០ វិនាទី។ ចំណុចដែលគេមិនសូវប្រាប់គឺ ការសម្រាកខ្លីជួយរក្សាគុណភាពបច្ចេកទេស ព្រោះបាល់ចាប់ផ្តើមខុសនៅពេលរាងកាយហត់។

លំហាត់គ្រប់គ្រងបាល់សម្រាប់អ្នកថ្មី

តើលំដាប់ហាត់ប្រចាំសប្តាហ៍គួរមានអ្វីខ្លះ?

លំដាប់មានប្រសិទ្ធភាពគឺ កម្តៅសាច់ដុំជាមុន បន្ទាប់មកបច្ចេកទេសបាល់ បន្ទាប់ពីนั้นចលនា និងស្ថានការណ៍ប្រកួត ហើយបញ្ចប់ដោយការសម្រាក។ អ្នកចាប់ផ្តើមអាចហាត់ ៣ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយទុកយ៉ាងហោចណាស់ ២៤ ម៉ោងរវាងវគ្គដែលមានការរត់ខ្លាំង។ កុំដាក់ការហាត់ជើងធ្ងន់នៅថ្ងៃជាប់គ្នា ព្រោះសាច់ដុំ និងសរសៃពួរត្រូវការពេលស្តារឡើងវិញ។

• ថ្ងៃទីមួយ៖ គ្រប់គ្រងបាល់ បញ្ជូនទៅជញ្ជាំង និងបង្វិលខ្លួន។
• ថ្ងៃទីពីរ៖ កម្លាំងជើង ការរត់ប្តូរទិស និងលំហាត់សមតុល្យ។
• ថ្ងៃទីបី៖ ស៊ុតបាល់ ការបញ្ជូនក្នុងចលនា និងលេងស្ថានការណ៍តូចៗ។
• ថ្ងៃសម្រាក៖ ដើរស្រាល លាតសន្ធឹង និងពិនិត្យកំណត់ត្រា។

បើអ្នកមានការឈឺចាប់ខ្លាំង ហើម ឬឈឺបន្តលើស ៤៨ ម៉ោង គួរបញ្ឈប់ការហាត់ និងស្វែងរកការណែនាំពីអ្នកជំនាញសុខភាព។ អង្គការសុខភាពពិភពលោក ណែនាំឱ្យសកម្មភាពរាងកាយមានការកើនឡើងបន្តិចម្តងៗ និងសមស្របតាមស្ថានភាពរាងកាយ។ ការខំប្រឹងរហូតដួលមិនមែនជាសញ្ញានៃវិន័យទេ វាជាញឹកញាប់ជាសញ្ញាថាផែនការមិនល្អ។

ចង់មើលគោលដៅ និងវិធីវាស់លទ្ធផលឱ្យងាយយល់ជាងនេះទេ?

មើលព័ត៌មានលម្អិត

តើវិធីហាត់ណាដែលមានប្រសិទ្ធភាពជាក់ស្តែង?

វិធីហាត់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពគឺវិធីដែលធ្វើឱ្យអ្នកប៉ះបាល់ច្រើន ដោយរក្សាកំហុសឱ្យអាចវាស់បាន និងបង្កើនភាពលំបាកជាបន្តបន្ទាប់។ លំហាត់គ្រប់គ្រងបាល់ជិតជើង គួរចាប់ផ្តើមពីការប៉ះបាល់ ១០០ ដងដោយជើងស្តាំ និង ១០០ ដងដោយជើងឆ្វេង បន្ទាប់មកបន្ថែមការប្តូរទិស។ ការបញ្ជូនទៅជញ្ជាំងគួរប្រើជើងទាំងពីរ ហើយគោលដៅដំបូងគឺភាពត្រឹមត្រូវ ៧០ ភាគរយ មិនមែនកម្លាំងអតិបរមា។

លំហាត់បង្វិលខ្លួនអាចប្រើកោណចំនួន ៥ ដាក់ចន្លោះ ១ ម៉ែត្រ ដល់ ១,៥ ម៉ែត្រ ហើយបញ្ជូនបាល់ឆ្លងកាត់ដោយជើងខាងក្នុង និងខាងក្រៅ។ បន្ទាប់ពីអ្នកគ្រប់គ្រងបានល្អ ចូរបង្កើនល្បឿនតែ ១០–១៥ ភាគរយក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដើម្បីកុំឱ្យបច្ចេកទេសធ្លាក់ចុះ។ សម្រាប់ការស៊ុត គួរអនុវត្តការដាក់ទីតាំងជើងជាប់បាល់ ការបើកស្មា និងការទម្លាក់ទម្ងន់ទៅមុខ មុនពេលគិតពីការស៊ុតខ្លាំង។

ចំណុចកម្រមានអ្នកនិយាយគឺ ការហាត់ដោយមិនប្រើបាល់ក៏សំខាន់ដែរ។ អ្នកអាចធ្វើការរត់ខ្លី ៦ ដង ចម្ងាយ ១០ ម៉ែត្រ ដោយសម្រាក ៤៥ វិនាទី រួមជាមួយការរក្សាសមតុល្យជើងម្ខាង ៣០ វិនាទីក្នុងមួយខាង។ ការហាត់បែបនេះបង្កើនសមត្ថភាពប្តូរទិស និងបន្ថយហានិភ័យរបួស ប៉ុន្តែវាមិនគួរជំនួសការហាត់បាល់ទេ។ សមាមាត្រដែលសមស្របសម្រាប់អ្នកថ្មីគឺ ប្រហែល ២ ភាគ ៣ ជាមួយបាល់ និង ១ ភាគ ៣ សម្រាប់កម្លាំង ចលនា និងសមតុល្យ។

តើចំណុចណាខ្លះដែលការហាត់បាល់ទាត់មិនទាន់គ្រប់គ្រាន់?

ការហាត់តែម្នាក់ឯងមិនអាចបង្រៀនការសម្រេចចិត្តក្នុងការប្រកួតបានពេញលេញទេ ព្រោះការប្រកួតមានសម្ពាធ ពេលវេលា មិត្តរួមក្រុម និងគូប្រកួត។ បន្ទាប់ពីហាត់មូលដ្ឋាន ២–៣ សប្តាហ៍ អ្នកគួរចូលរួមលេងក្រុមតូច ៣ ទល់ ៣ ឬ ៥ ទល់ ៥ ដើម្បីរៀនបើកទីតាំង និងមើលជុំវិញ។ បាល់ទាត់ពិតប្រាកដមិនផ្តល់ពេលឱ្យអ្នកឈរគិតយូរដូចលំហាត់នៅផ្ទះទេ។

កំហុសធំបំផុតគឺអ្នកចាប់ផ្តើមផ្តោតលើជើងដែលខ្លាំង ហើយទុកជើងម្ខាងទៀតដូចជាអ្នកមិនស្គាល់គ្នា។ ការប្រើជើងខ្សោយយ៉ាងហោចណាស់ ៣០ ភាគរយនៃការបញ្ជូន នឹងធ្វើឱ្យអ្នកមានជម្រើសច្រើនពេលបាល់មកពីមុំមិនល្អ។ ម្យ៉ាងទៀត ការស៊ុតបាល់ ១០០ ដងដោយគ្មានការកែទម្រង់រាងកាយ អាចពង្រឹងកំហុសដដែលៗ។ គុណភាពនៃការប៉ះ ៣០ ដងដែលមានការត្រួតពិនិត្យ ប្រសើរជាងបរិមាណ ៣០០ ដងដែលធ្វើដោយប្រញាប់។

ប្រសិនបើអ្នកមើលការប្រកួតរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ឬការប្រកួត ពានរង្វាន់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦ សូមកុំមើលតែការស៊ុតបញ្ចូលទី។ សង្កេតការបើកទីតាំង ការប្តូរខ្សែការពារ និងការស្កេនមុនទទួលបាល់។ នេះជាចំណេះដឹងដែលការហាត់បញ្ជូនទៅជញ្ជាំងមិនអាចផ្តល់បានទាំងស្រុងឡើយ។

យុទ្ធសាស្ត្រទីតាំងកីឡាករបាល់ទាត់

តើអ្នកចង់ភ្ជាប់ការហាត់បច្ចេកទេសជាមួយការយល់ដឹងអំពីការប្រកួតដែរឬទេ?

ចាប់ផ្តើមសិក្សា

តើវិធីហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមមានតម្លៃប្រើដែរឬទេ?

វិធីហាត់មានតម្លៃ ប្រសិនបើវាមានគោលដៅច្បាស់ ការវាស់វែងប្រចាំសប្តាហ៍ និងពេលសម្រាកគ្រប់គ្រាន់។ អ្នកមិនចាំបាច់មានទីលានធំ ឧបករណ៍ទំនើប ឬគ្រូបង្វឹកផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីចាប់ផ្តើមទេ។ តែអ្នកត្រូវការបាល់ កន្លែងសុវត្ថិភាព រយៈពេល ៤៥ នាទី និងឆន្ទៈធ្វើលំហាត់ដដែលៗដោយមិនធុញទ្រាន់។ និយាយឱ្យត្រង់ ការហាត់ដែលសាមញ្ញតែធ្វើទៀងទាត់ឈ្នះផែនការដ៏ស្រស់ស្អាតដែលត្រូវបានបោះបង់ក្រោយ ៣ ថ្ងៃ។

ប្រើកំណត់ត្រាដូចខាងក្រោម ដើម្បីដឹងថាអ្នកកំពុងរីកចម្រើនឬគ្រាន់តែហត់៖

• ចំនួនការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវក្នុង ២០ ដង។
• ចំនួនការប៉ះបាល់ខុសក្នុងរយៈពេល ៥ នាទី។
• ភាពត្រឹមត្រូវនៃការស៊ុតក្នុង ២០ ដង។
• ពេលវេលារត់ ១០ ម៉ែត្រ និងសមត្ថភាពប្តូរទិស។
• កម្រិតការឈឺចាប់ និងភាពហត់នៅថ្ងៃបន្ទាប់។

បន្ទាប់ពី ៤ សប្តាហ៍ អ្នកអាចកែផែនការតាមទិន្នន័យ មិនមែនតាមអារម្មណ៍។ ប្រសិនបើការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវកើនពី ១០ ទៅ ១៦ ដងក្នុង ២០ ដង នោះជាការរីកចម្រើនពិតប្រាកដ ទោះបីអ្នកនៅមិនទាន់អាចបាញ់បាល់កោងដូចតារាបាល់ទាត់ក៏ដោយ។ គេហទំព័រ ការវាយតម្លៃប្រកួត ផ្តោតលើព័ត៌មានអំពីពានរង្វាន់ពិភពលោក ការវិភាគក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ក្នុងការវាយតម្លៃការប្រកួត ដូច្នេះអ្នកអាចប្រើទិន្នន័យជាគន្លឹះ មិនមែនជំនួសការហាត់ និងការសម្រេចចិត្តដោយមានទំនួលខុសត្រូវទេ។

សរុបមក ចូរចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងបាល់ បន្តទៅការបញ្ជូន និងការទទួល បន្ថែមចលនា ស៊ុត និងលេងជាក្រុម ហើយចុងក្រោយពិនិត្យលទ្ធផលរៀងរាល់ ៤ សប្តាហ៍។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើវិធីហាត់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ វាមានន័យថា ការរៀនជំនាញមូលដ្ឋានបាល់ទាត់តាមលំដាប់ ដូចជា គ្រប់គ្រង បញ្ជូន ទទួល ស៊ុត និងរត់។ អ្នកគួរហាត់ ៣–៤ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ម្តង ៤៥–៦០ នាទី ដោយចាប់ផ្តើមពីល្បឿនយឺត។ គោលដៅដំបូងគឺភាពត្រឹមត្រូវ និងការគ្រប់គ្រង មិនមែនកម្លាំង ឬល្បឿនអតិបរមាទេ។

សំណួរ៖ តើអ្នកចាប់ផ្តើមគួរហាត់បាល់ទាត់យ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយកម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី បន្ទាប់មកហាត់គ្រប់គ្រងបាល់ ១៥ នាទី និងបញ្ជូនទៅជញ្ជាំង ១០–១៥ នាទី។ បន្ទាប់ពីនោះ បន្ថែមការរត់ខ្លី ឬស៊ុតបាល់ ៥–១០ នាទី ហើយបញ្ចប់ដោយការលាតសន្ធឹង។ អ្នកគួរកត់ត្រាចំនួនបញ្ជូនត្រឹមត្រូវក្នុង ២០ ដង ដើម្បីវាស់ការរីកចម្រើន។

សំណួរ៖ តើហាត់បាល់ទាត់ម្នាក់ឯងខុសពីលេងជាក្រុមយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការហាត់ម្នាក់ឯងល្អសម្រាប់បង្កើនការប៉ះបាល់ និងភាពត្រឹមត្រូវ ខណៈការលេងជាក្រុមបង្កើនការសម្រេចចិត្ត និងការយល់ទីតាំង។ លំហាត់ជញ្ជាំងអាចបង្រៀនការបញ្ជូន ប៉ុន្តែមិនអាចបង្កើតសម្ពាធពីគូប្រកួតបានពេញលេញទេ។ បន្ទាប់ពីហាត់មូលដ្ឋាន ២–៣ សប្តាហ៍ គួរចូលរួមលេង ៣ ទល់ ៣ ឬ ៥ ទល់ ៥។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាបាល់តែងតែរត់ចេញពីជើង?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធម្មតាគឺការប៉ះបាល់ខ្លាំងពេក ជំហររាងកាយមិនសមតុល្យ ឬការមិនមើលទីតាំងបាល់មុនប៉ះ។ បន្ថយល្បឿន ហាត់ប៉ះបាល់តូចៗដោយជើងខាងក្នុង និងរក្សាជង្គង់បត់ស្រាល។ អនុវត្ត ៥ នាទីក្នុងមួយជើង ហើយបង្កើនល្បឿនតែពេលបាល់នៅជិតជើងជាប់លាប់។

សំណួរ៖ តើត្រូវចំណាយប៉ុន្មានដើម្បីចាប់ផ្តើមហាត់បាល់ទាត់?

ចម្លើយ៖ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមដោយបាល់ទំហំ ៥ ស្បែកជើងសមស្រប និងកន្លែងទំនេរ ដោយមិនចាំបាច់ទិញឧបករណ៍ថ្លៃៗ។ កោណ ៤–៦ ដុំជាជម្រើសបន្ថែម ហើយជញ្ជាំងអាចជំនួសមិត្តរួមហាត់សម្រាប់ការបញ្ជូន។ ចំណាយសំខាន់បំផុតគឺពេលវេលា ៣ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ និងការអនុវត្តជាប់លាប់ មិនមែនសម្ភារៈប្រណីតទេ។

សំណួរ៖ តើគួរធ្វើអ្វីបើឈឺជង្គង់ ឬកជើងពេលហាត់?

ចម្លើយ៖ បញ្ឈប់លំហាត់ដែលបង្កការឈឺភ្លាមៗ សម្រាក និងកុំបន្តបង្ខំរាងកាយ។ ប្រសិនបើមានហើម ឈឺខ្លាំង មិនអាចដើរបាន ឬការឈឺបន្តលើស ៤៨ ម៉ោង គួរស្វែងរកអ្នកជំនាញសុខភាព។ មុនត្រឡប់មកហាត់វិញ ត្រូវកាត់បន្ថយកម្រិតហាត់ និងពិនិត្យស្បែកជើង ផ្ទៃទីលាន និងការកម្តៅសាច់ដុំ។

សំណួរ៖ តើត្រូវចំណាយពេលប៉ុន្មានទើបឃើញការរីកចម្រើន?

ចម្លើយ៖ អ្នកភាគច្រើនអាចសង្កេតឃើញការគ្រប់គ្រងបាល់ល្អឡើងក្នុងរយៈពេល ៤–៨ សប្តាហ៍ ប្រសិនបើហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ លទ្ធផលអាស្រ័យលើអាយុ កាយសម្បទា ពេលវេលាហាត់ និងគុណភាពនៃការកែសម្រួល។ កុំវាស់តាមអារម្មណ៍តែប៉ុណ្ណោះ ត្រូវប្រៀបធៀបកំណត់ត្រាចំនួនបញ្ជូន ស៊ុត និងកំហុសពីសប្តាហ៍ទីមួយទៅសប្តាហ៍ទីបួន។